Lezersbrieven die de pers niet halen!

Schokt een tekst u? Werd uw brief niet gepubliceerd? Hier kunt u hem wel aan een breed publiek laten lezen, ongecensureerd.

2009-01-29 ISLAMOFOBIE EN WAAR ZE VANDAAN KOMT

Posted by lezersbrieven op 2009-01-29

ISLAMOFOBIE EN WAAR ZE VANDAAN KOMT

Dat een groot deel van de Vlaamse kiezers bang is voor moslims, heeft volgens WIM VAN ROOY ook zijn oorzaken bij de islam zelf. Een gefundeerd debat over islamofobie kan daar onmogelijk aan voorbijgaan.
Een Tunesisch denker noemde zijn boek ‘La maladie de l’Islam’, een Amerikaans arabist, peetvader van de arabistiek, schreef een werk met de omineuze titel ‘What went wrong with islam?’, een Nederlands hoogleraar en publicist schreef over ‘Het drama van de multiculturaliteit’, een ander sprak in verband hiermee over ‘een arena’, nog weer iemand anders gewaagde van een vergelijking tussen islam(isme) en nazisme, een Egyptisch-Amerikaanse vrouwelijke psychiater noemt de islam gewoon ‘achterlijk’, een Somalische vrouw die liefhebbert in Spinoza waarschuwde voor het expliciet vrouwonvriendelijk en djihadistisch karakter van de koran, en zij kon het beslist weten.

Een cineast werd vermoord omdat hij zware beledigingen had geuit over het heilige boek van de moslims (no hard feelings, zei zijn moslimmoordenaar), een Bengaalse schrijfster wordt met de dood bedreigd, moet haar land ontvluchten en vindt nergens plek meer, een Nederlands cartoonist wordt van zijn bed gelicht wegens ‘beledigende cartoons’ over de islam, een Deense collega wordt voortdurend beschermd, een Frans filosoof moet onderduiken omdat hij over de islam man en paard had genoemd, een Duitse opera wordt gecensureerd omdat er volgens moslims iets mis was met de enscenering, een Iraanse fotografe vindt in Nederland geen tentoonstellingsruimte voor haar ‘blasfemische’ foto’s, een Japans vertaler van Rushdie wordt vermoord, een Egyptische schrijver van grote envergure wordt door een gekrenkte moslim brutaal aangevallen en raakt ten dele verlamd, vrijdenkers in de islamwereld moeten naar Europa of naar de VS versassen.

Een moslimleerkracht weigert de hand van een vrouwelijke collega te schudden, een Nederlandse imam is van oordeel dat homoseksuelen met het hoofd naar beneden van de hoogste verdieping moeten worden gegooid, in het Charter van Hamas staan zaken die je niet wilt geloven, een Iraanse president ontkent de judeocide en houdt een negationistisch congres over de Holocaust, dezelfde fanaticus wil Israël van de kaart vegen, de antijudaïsche en fantaisistische Protocollen van Zion zijn in de Arabische wereld bedlectuur voor hen die kunnen lezen en schrijven.

Moslims zijn mensen zoals niet-moslims, maar ze zijn tot vijandigheid jegens niet-moslims geconditioneerd door de ideologie die Mohammed vastlegde in de koran. Naast de oorspronkelijke djihad uit de eerste eeuwen van de islam (maar ook nog in de zestiende en zeventiende eeuw) is er vandaag een stealth jihad, een verdoken vorm van jihad die onder de radar gaat van de politiek correcte mens: een onderwijskundige, een culturele, een financiële en een juridische djihad.

De islamitische daden van agressie die de afgelopen decennia tegen het Westen hebben plaatsgevonden, zijn geen geïsoleerde incidenten geweest, maar zijn het resultaat van een consistente theorie die even oud is als de islam zelf. Na de Tweede Wereldoorlog werden dé Duitsers, alle Duitsers, terecht aangesproken op het gruwelijke, bij moslims mag dat niet. In de islam bestaan geen Mensenrechten, daar bestaan, behalve de voorrechten van de man tegenover de vrouw, alleen de rechten van de moslims tegenover de ongelovige. In de islam ontbreekt elke vorm van zelfkritiek. Churchill vergeleek de koran niet met Mein Kampf, maar noemde Mein Kampf de nieuwe koran, Flaubert meende stellig dat Mekka verwoest en het graf van Mohammed onteerd moest worden omdat dit de enige manier was om het Fanatisme (hij schreef het met een hoofdletter!) te ontmoedigen.

In de Swatvallei in Pakistan (het vroegere Zwitserland van dat land) werden al tweehonderd scholen in brand gestoken en tientallen meisjes ontvoerd of vermoord.

Sayyid Qutb en zijn vele volgelingen van de Moslim Broederschap zijn ervan overtuigd dat de moderne wereld de islam een nieuwe kans geeft om het Westen te verslaan en het ziet er naar uit dat deze religie vandaag aan de winnende hand is.

Voor een kort boek als de koran staan er wel erg veel oorlogspassages in (164 voor de wijsneuzen onder ons). Jihad bestond al vijf eeuwen voor de christenen voor het eerst op het idee kwamen om zelf een kruistocht te houden, gericht op een beperkt stukje van de wereld. Jihad geldt de hele wereld, de koran bevat tientallen oproepen om dodelijk geweld te gebruiken, moslims hebben geen recht op afvalligheid.

Dit rijtje kan eindeloos worden voortgezet.

Er zijn talloze moslims die over het voorgaande geen idee hebben of die zich afsluiten van de wrede theorie en praktijk van hun ‘geloof’ wereldwijd al 1400 jaar lang, net zoals er onschuldige, goedbedoelende en idealistische communisten en zelfs nazi’s waren, maar dat alles doet niets af aan het eindoordeel over deze systemen.

De westerse mens die af en toe, her en der, lokaal en mondiaal, brutaal of subtiel geconfronteerd wordt met één van bovenstaande uitingen of ideeën, is geen dommerik of volautomatisch racist. Het is daarom absoluut niet verwonderlijk dat uit een enquête (DS 26 en 27 januari) blijkt dat zovelen de islam en zijn belijders een kwaad hart toedragen. Het is een waar godswonder dat het er niet meer zijn. Maar het ware raadsel in dezen bestaat hierin: hoe komt het toch dat zovele progressieven, linksen en oerchristelijke mensen zo’n bord voor hun kop hebben en niet willen inzien dat men hier met een systeem te maken heeft dat onwrikbaar meent wat het zegt! Het gebeurt wel meer dat gewone mensen wat meer gezond verstand hebben dan intellectuelen, maar hier is het werkelijk verpletterend. De Nederlandse columnist Bas Heijne schreef in een ander verband dat in de Nederlandse journalistiek een bizar fenomeen is ontstaan: de perverse drogreden. Wat overduidelijk is, kan nooit waar zijn en dus wringt men zich in bochten om er iets anders van te maken. Men verkiest, zoals ten tijde van het fascisme, een verderfelijk appeasement boven inzicht in de boosheid. Men heeft blijkbaar niets geleerd: historia non magister. Misschien daar eens een enquête over houden?

Wim van Rooy is de auteur van ‘De malaise van de multiculturaliteit’ (Acco, 2008).

Advertisements

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s